Ankara içimi acıtıyor, yüreğime dokunuyor. Karnı delik deşik, bağırsakları dışarı dökülmüş, can çekişen bir canlı gibi çaresiz uzanan Yenişehir sokaklarına, kaldırımlarına, caddelerine bakıyorum da gözlerime inanamıyorum. Her biri bir tuzak olan garip çukurlar, taş yığınları, sökülen defalarca -hiçbir açıklama yapılmadan- sökülen kaldırımlar. Aldığım kokulara inanamıyorum, çöp ve lağım kokuyor kent merkezi.
Kaynak: http://www.yapi.com.tr/Haberler/ankara-icimi-acitiyor_83517.html


